Jestem założycielem Fundacji Drachma. Rozpaliłem tę iskierkę, która, mam nadzieję, rozjaśnia serca wielu ludzi. Liczne pomysły, które kiełkują w mojej głowie, są wynikiem miłości do drugiego człowieka i chęci niesienia pomocy. Mam umiejętność zbierania wokół tych idei niesamowitych ludzi, dzięki którym mogę je realizować.

Staram się być zawsze uśmiechnięty i pełen energii, aby motywować innych do twórczego działania. Cieszę się, że dzisiaj jako proboszcz Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Soli mogę kontynuować tę misję. Uruchomiłem Centrum Animacji Działań Twórczych Sorgente, które stało się miejscem, w którym młodzież może rozwijać swoje talenty i aktywnie wspierać naszą lokalną społeczność.

Od początku moich działań stawiam na zaangażowanie młodego pokolenia, wierząc, że to oni są kluczowym ogniwem w budowaniu lepszego jutra - dla siebie i dla społeczeństwa.

Bóg popchnął mnie w stronę, której się nie spodziewałam. Poszłam na studia teologiczne z zamiarem nauczania dzieci o Bogu w sposób, który je zaciekawi. Życie potoczyło się inaczej.

Podczas kształcenia teologicznego, wraz z kilkoma osobami stworzyliśmy grupę teatralną, która wystawiała krótkie pantomimy. Moja pasja do tańca, która zaczęła się w dzieciństwie, nieoczekiwanie przerodziła się w pracę jako instruktor Hip-Hopu w Wodzisławskim Centrum Kultury, mimo że nie miałam doświadczenia w tej dziedzinie. Stworzyłam tam Teatr Tańca Memento, który prowadziłam przez 11 lat. Z czasem poczułam powołanie, by działać dla Boga przez sztukę. W 2016 roku ksiądz Mirek, który pojawił się na mojej drodze 18 lat temu, zaprosił mnie i moją grupę do współpracy przy wystawieniu spektaklu o Marii Magdalenie, w którym lata wcześniej sama grałam główną rolę. Pomagałam młodzieży wczuć się w klimat spektaklu, korzystając z mojego doświadczenia reżyserskiego. Rok później wspólnie stworzyliśmy spektakl taneczny “Barabasz”. To utwierdziło mnie w przekonaniu, że chcę stworzyć coś, co będzie mówić o Bogu i moralności w sposób przystępny również dla ludzi świeckich. W 2018 roku powstał Teatr Tańca Szofar, działający przy Fundacji Drachma, którego działanie oddaję Bogu.

Kilka lat później nadarzyła się okazja, by zdobyć doświadczenie jako prezes Fundacji Parku Śląskiego, co przygotowało mnie do pełnienia dzisiaj funkcji prezesa w Fundacji Drachma. Zaufałam Bogu, dając Mu wolną rękę, by działał w moim życiu, co doprowadziło mnie do miejsca, którego się nie spodziewałam.

Z fundacją zetknęłam się w 2016 roku, kiedy podczas rekolekcji usłyszałam o inicjatywie księdza Mirka, związanej z wystawieniem spektaklu o Marii Magdalenie. Zawsze ciągnęło mnie do sceny, więc nie mogłam przegapić okazji do wzięcia w nim udziału. W międzyczasie zaangażowałam się również w tworzenie Kawiarenki pod Zielonym Rowerem, której inicjatorem był również ksiądz Mirek. Poznałam tam wspaniałych ludzi, z którymi przyjaźnię się do dziś.

Miejsce i ludzie, którzy je tworzyli dali mi możliwości, o jakich wcześniej nie marzyłam. Jako wolontariusze braliśmy udział w licznych projektach i wyjazdach organizowanych przez Drachmę, co dało mi duże doświadczenie na wielu płaszczyznach. Z czasem powstał Teatr Tańca Szofar, w którym tańczę od jego powstania. Spektakle pozwalają mi wyrażać swoje emocje oraz dają przestrzeń widowni na zatrzymanie się i wgląd w siebie.

Dziś, jako wolontariuszka Fundacji, angażuję się w prace organizacyjne i twórcze.

Swoją drogę z Fundacją Drachma rozpoczęłam w 2016 roku, kiedy zaangażowałam się w tworzenie Kawiarenki Pod Zielonym Rowerem, której inicjatorem był ksiądz Mirek. Praca w kawiarence oraz projekty Drachmy, które wspieraliśmy, dały mi cenne doświadczenie i znajomości na lata. Razem z grupą osób bierzmowanych, a także z pomocą tancerzy z Teatru Tańca Memento kierowanego przez Agnieszkę Wizner, wystawiliśmy spektakl o Marii Magdalenie, który zaprezentowaliśmy w ramach projektu Active Young Believers we Włoszech.

Przed wyjazdem w 2017 roku parokrotnie odegrałam główną rolę w pantomimie “Jezus żyje”, co było dla mnie cennym doświadczeniem artystycznym. Światowe Dni Młodzieży oraz wyjazd zaszczepiły we mnie zachwyt językiem włoskim, co ostatecznie skierowało mnie na studia filologiczne.

Obecnie jestem również nauczycielką włoskiego dzieląc się moją pasją z innymi. W późniejszym czasie dołączyłam do Teatru Tańca Szofar, z którym również wybraliśmy się do Włoch z najnowszym spektaklem. Dziś jako koordynatorka projektów pomagam w biurze Fundacji Drachma, poświęcając się pracy, która może dać poczucie sensu innym. Szukam w tej roli prawdy, która kryje się w świecie.

Do Fundacji trafiłem w roku 2009, przez koleżankę Iwonę, z którą znamy się jeszcze ze szkolnej ławy.

Od tej pory, jako podopieczny Fundacji uczestniczę w różnych jej projektach.

Od kilku lat aktywnie udzielam się w Drachmie, głównie poprzez pomoc w prowadzeniu i utrzymaniu strony internetowej oraz innych mediów Fundacji. Poza tym, dzięki mojemu doświadczeniu, mogę odpowiedzieć na większość pytań dotyczących naszej działalności. Jeśli potrzebujesz informacji, możesz liczyć na moją pomoc. Jestem jednym z aktywnych członków grupy Niepokonanych. Jest to grupa zrzeszająca osoby z niepełnosprawnościami (głównie w sferze fizycznej) oraz wolontariuszy, w ramach której organizowane są różne aktywności.

Dzięki Drachmie poznałem wielu wspaniałych ludzi. Z niektórymi z nich przyjaźnię się przez lata i wiem, jak bardzo cenny jest CZAS, podarowany drugiemu człowiekowi, którego dziś tak bardzo nam wszystkim brakuje.

Od blisko 20 lat jesteśmy wolontariuszami fundacji Drachma.

Zorganizowaliśmy wiele różnorodnych wydarzeń i projektów ale najwięcej z zakresu turystyki, jako że jesteśmy miłośnikami gór, a Andrzej dodatkowo przewodnikiem górskim na Beskidy Zachodnie.

W ramach projektu „Nasze wędrowanie” przemierzyliśmy kilometry górskich szlaków w towarzystwie innych wolontariuszy oraz osób skupionych wokół fundacji. Prowadzony przez nas projekt „Poznajemy nasze miasto” pozwolił wielu osobom na odkrycie nieznanych dotąd ciekawostek Bielska-Białej i rozbudzenie zainteresowań najbliższą okolicą.

Momentem przełomowym w naszych działaniach był zorganizowany przez fundację tygodniowy wyjazd grupy „Niepokonani” do Włoch będący niesamowitą przygodą nie tylko dla podopiecznych fundacji, ale również dla nas organizatorów. Od tej pory skupiliśmy się głównie na pracy wolontariackiej z tą właśnie grupą. Zorganizowaliśmy wiele wydarzeń, spotkań, wyjazdów.

Aktualnie głównym prowadzonym przez nas projektem są wycieczki w ramach zdobywania odznaki PTTK „Znam Bielsko-Białą i okolice” (II etap czyli odznaka w stopniu złotym). Oczywiście do udziału w zajęciach zachęcamy nie tylko osoby, które mają już zdobytą odznakę srebrną. Każdy jest mile widziany!

Mamy świadomość, że nie tylko my dajemy coś grupie, ale i oni dają nam bardzo wiele, a może i więcej – dużo radości, poczucie wspólnoty. To nasi Niepokonani nauczyli nas, że mimo własnych ograniczeń można zdziałać bardzo dużo, że przeszkody nie są po to, by się nimi zamartwiać, lecz by je pokonywać dążąc do wyznaczonego celu. Na każdym kroku pokazują nam, jak bardzo ważne jest pozytywne nastawienie, otwarcie się na drugiego człowieka i przyjęcie go takim jaki jest.

Moja przygoda z Fundacją Drachma rozpoczęła się od Teatru Tańca Szofar. Byłem na 10-godzinnym uwielbieniu we Wodzisławiu Śląskim, we wspólnocie Kahal. Tego dnia Agnieszka Wizner (której początkowo miało nie być) zobaczyła mnie tańczącego z flagami. Po uwielbieniu podeszła i opowiedziała o teatrze oraz o tym, że szuka mężczyzn do zespołu.

Na początku byłem pełen wymówek - daleko, nie mam czasu, szkoda pieniędzy… W pewnym momencie Agnieszka przytoczyła mi słowa Jezusa: „Niech wasza mowa będzie: tak, tak; nie, nie. A co nadto jest, od Złego pochodzi”. To zdanie dosłownie mnie kopnęło. Dwa miesiące później, w czerwcu 2024, przyjechałem na swój pierwszy zjazd i… zostałem. Od tamtej pory czuję, że jestem w miejscu, w którym naprawdę powinienem być - miejscu, w którym zostałem zauważony, doceniony i zaproszony do służby.

Od jakiegoś czasu angażuję się również bezpośrednio w działania Fundacji Drachma. Jako tancerz Teatru Tańca Szofar, jako wolontariusz pomagam przy większych wydarzeniach - między innymi przy koncertach gospel i balu charytatywnym. Poza tym stworzyłem obecną stronę internetową fundacji oraz sklep online, dzięki czemu mogę wspierać jej misję także swoimi umiejętnościami programistycznymi.

Na co dzień jestem studentem teologii w Warszawie i pracuję jako programista. Należę też do wspólnoty Effatha w Gliwicach, gdzie posługuję tańcem i flagami podczas uwielbienia.

Od jakiegoś czasu coraz mocniej czuję pragnienie służenia i dawania. Przez wiele lat sam dostawałem - od Boga, od ludzi, od wspólnoty. Wierzę, że teraz nadchodzi czas, by zacząć dawać innym to, co sam przez lata otrzymywałem. Chcę moim życiem i świadectwem mówić o Bogu innym. Dzieje Apostolskie nie skończyły się dwa tysiące lat temu - dzieją się tu i teraz. „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało” - dlatego nie ma na co czekać.