Dawanie siebie

„Dawajcie, a będzie wam dane” (Łk 6,38).

• IDEA

Dawanie jest nieodłącznym atrybutem miłości. Zaczyna się od zwrócenia uwagi na innych, od gotowości do dzielenia się „majątkiem”, jakim dysponujemy niezależnie od posiadanych dóbr materialnych. Majątkiem tym są pokłady dobra, myśli, uczuć i coś, co obecnie wydaje się bardzo cenne: czas. Poświęcić drugiemu człowiekowi czas jest dziś wielkim darem.

Dawanie jest sztuką. Jest piękne, jeśli jest natychmiastowe, bez oceniania sytuacji, bez jakiejkolwiek kalkulacji, wprost z serca. Jest piękne, jeśli przynosi radość zarówno darczyńcy, jak i darowanemu. Dawanie jest świadectwem miłości, jej manifestacją i przepływem.

• REALIZACJA IDEI

Uczymy się dawać siebie poprzez udział we wszystkich formach działalności Fundacji. Jednak w najbardziej wyrazisty sposób uczy tego program propagowania idei i rozwoju wolontariatu. Wolontariat nie jest w Polsce tak popularny , jak w krajach zachodnich. Praca społeczna nie cieszy się u nas poważaniem, co w znacznym stopniu należy uznać za spuściznę epoki PRL – u, podczas gdy w innych krajach praca w wolontariacie jest doświadczeniem, którym należy się szczycić. Mamy w tej dziedzinie wiele do nadrobienia.

Do realizacji większości przedsięwzięć Fundacji angażujemy ochotników. Współpracujemy z wieloma organizacjami i ośrodkami zajmującymi się niesieniem pomocy ludziom chorym, niepełnosprawnym, czy w różny sposób odrzuconym społecznie. Kierujemy do nich ochotników, a podopiecznych tych organizacji zapraszamy do współrealizowania naszych projektów w myśl integracji wszelkich środowisk. To jednak dopiero zalążek wolontariatu, którego zarówno skalę, jak i jakość zamierzamy rozwijać.